Bakara Sûresi, Kur’an’ın, en uzun sûresi olup 286 ayetten oluşmaktadır. İniş sırasına göre 87. sıradadır. Bakara, "inek" demektir.
Medine döneminde hicretten hemen sonra nazil olmaya başlamış ve takriben on yıla yayılan vahiy parçaları halinde devam etmiştir. Kur’an’ın en uzun suresi olup, 286 ayettir. Hacim itibariyle Kur’an’ın 1/12’sini teşkil eder. Kur’an’ın, ayrıntılı bir özeti durumundadır. Sure bir mukaddime, dört ana maksat ve bir neticeden oluşur.
Mukaddime: Kur’an’ın şanını, görevini bildirir ve ondaki hidayetin temiz kalb taşıyanlar nezdinde aşikar olup kalbi hasta ve bozuk olanların ondan yüz çevireceklerini bildirir.
Bakara ismi 67-71(73) ayetlerinde yer alan bakara kıssasından alınmıştır. Bir ineği (sığırı) kesmek gibi cüz’i bir vak’anın ayrıntılı olarak anlatılması, hatta bu uzun sureye adının verilmesi tuhaf gelebilir. Fakat Kur’an temel bir kanun ve prensibin tezahürünü ifade eden cüz’i olayları bazan ayrıntılı olarak anlatarak o genel prensibi zihinlere yerleştirmek ister. Kur’an, Musa ’ ın risaletiyle, İsrailoğulları'nın seciyelerine girmiş olan sığıra tapınma fikrini kesip öldürdüğünü, bu olay ile anlatır.
Bakara Suresi 286 ayet, 6144 kelime, 25613 harften oluşmaktadır. Hicretin 1 ve 2. yıllarında Medine'de inmiştir. Yalnız 281. ayeti Veda Haccında, Mekke'de nazil olmuştur.
